Bezoek aan het schooltje: enkele impressies

Na een avontuurlijke motocycle-rit van 1,5 uur door de bergen arriveerden we aan de school. Deze is moeilijk bereikbaar wegens de slechte wegen die er naartoe leiden. Ik kan me amper inbeelden hoe rampzalig dat zal zijn tijdens het regenseizoen.
We werden op overweldigende wijze ontvangen door het ontvangstcomité bestaande uit een 20 à 25-tal leden (directeur, leerkrachten, een politiek-geëngageerde man,…). Tijdens de ontvangstceremonie werden we hartelijk verwelkomd met Nepali-tea en prachtige bloemstukjes.
Iedereen stelde zichzelf voor en daarna volgde tekst en uitleg over de toestand van de schoolgebouwen en de vele noden die de school lijdt om op een volwaardige manier les te kunnen geven aan de bijna 700 leerlingen.
Wat me vooral opviel was de bezieling van al die mensen om ‘hun’ schooltje een volwaardige kans van bestaan te geven. Het feit alleen al dat zij met zo velen aanwezig waren spreekt boekdelen.
Bij de rondleiding kon mijn mond niet anders dan open vallen. Wat zij een school noemden, leek mij, buiten de enkele sobere klasjes en de bibliotheek,  eerder een bouwvallige ruïne.  Maar wel gelegen in een prachtige omgeving die rust en vrede uitstraalt.
Hopelijk kunnen wij écht ons steentje bijdragen om mee een volwaardige school uit te bouwen.

Deze diashow vereist JavaScript.