De laatste schoolbezoeken (4/11)

Bekijk hier ook de foto’s van de schoolbezoeken De tweede dag van de schoolbezoeken zit er ondertussen ook op. Het werd weer een boeiende en vermoeiende dag. Deze keer werden de moto’s van stal gehaald, enkele bestuurders werden opgetrommeld en de route werd voor de laatste keer besproken en herpland.

Shree Krishna School – Dapcha

De eerste school ligt op een uurtje rijden van Panauti, onze thuisbasis. We wanen ons in een andere wereld, het echte platteland. De school die we hier bezoeken is de enige staatsschool in de wijde omgeving. Kinderen komen van erg ver te voet elke dag naar hier om les te kunnen volgen. Als we aankomen zijn de leerlingen bezig met de dagelijkse ochtendgymnastiek en schoolopening.

De routine zit er voor ons ondertussen goed in: de school bekijken, het aantal leerlingen proberen te tellen, een praatje maken met de leerkrachten, en vooral de specificaties van de bestaande computers checken en de computerklas-in-wording grondig ‘onderzoeken’.

De Shree Krishna School heeft ook iets dat we nog niet zijn tegengekomen. Niet alleen staan er twee GSM-masten op het dak, maar daartussen staan ook zonnepanelen. Ze werden geïnstalleerd door een Duitse organisatie en laden batterijen op die er voor zorgen dat de school en de computerklas makkelijk verder kunnen blijven draaien als de stroom uitvalt. (In Nepal zijn er al jaren een uitschakelplan, in principe kan het land in haar eigen energie voorzien, maar moet het dirngend een inhaalbeweging maken)
De zonnepanelen op het dak van de Shree Krishna Gopal School

Tijdens de lunch, goeie Nepalese dal bath, vallen al snel de woorden ‘Duitse discipline’. Deze school is echt bijzonder goed georganiseerd in vergelijking met de andere scholen die we bezochten. De leerlingen komen niet allemaal naar buiten rennen wanneer ze ons zien. Ze kijken eens nieuwsgierig door het raam en zijn nadien weer snel bij de les. Eline, één van de HANDnepalvrijwilligers, wordt wel een klaslokaal binnengeroepen door de leerkracht in kwestie, ‘om even les te geven’. Zo geschiedde.

Sarada Secondary School – Panauti
gebarentaal op de muur van de computerklas

Deze school ligt op wandelafstand van Panauti. Toch lijkt het alsof we ver van de ‘echte’ wereld zijn afgezonderd. Het is veruit de armste school die we tot nu toe gezien hebben. De gebouwen zijn miserabel. Eén gebouw is in aanbouw maar kan wegens geldgebrek niet worden afgewerkt. Een groot deel van de leerllingen straalt armoede uit. En toeval of niet, het is ook de enige school waar we geen sallonnetje hebben gespot. Elke andere school heeft een soort van living, altijd met een sofa, waar we worden ontvangen. Deze school niet.

We gaan dan ook al snel naar de computerklas. Er staan enkele computers. Wat ons meteen opvalt, zijn de tekens van gebarentaal die op de muren staan geschilderd. Aan deze school volgen dove kinderen les. Dat maakt de school meteen ook erg bijzonder.

Nadat het tech-team de nodige gegevens verzamelde (en een heleboel computervirussen trotseerde, maar dat zijn we ondertussen al gewend), splitsen we de groep. Andy, Fré en Subesh trekken de nabij gelegen bergen in. Frank, Chiniya en Eline blijven iets dichter in de buurt van Panauti. Zo kunnen we vandaag toch nog de laatste 4 scholen van de lijst afwerken.

Shree Kamala Devi – Khyaku

P1010917 (640x480)Frank en co komen terecht in een school die ons wat doet denken aan de tweede school die we bezochten. Het engagement van de computerleerkracht zorgt er ook hier voor dat de leerlingen, met de weinige middelen die er zijn, zo goed mogelijk onderwijs krijgen. Nu ja, ‘computerleerkracht’ is veel gezegd. De man is al jaren leerkracht Engels in deze school. Toen de school fondsen kreeg van de overheid om enkele computers aan te kopen, zei het schoolbestuur hem: ‘jij hebt een computer thuis hé, dus jij zal er wel iets over weten. Jij mag vanaf nu ook de computerlessen geven’. En zo geschiedde. Nu volgt de man in zijn vrije uren ook zelf computerlessen. En in de vrije tijd die hem nog rest, roept hij de leerlingen één voor één bij hem aan de computer, zodat ze allemaal de kans krijgen om de praktijk eens te oefenen.

Nadat Frank alle technische gegevens verzamelde, willen we vertrekken. Toch eerst nog even vragen waar die zwarte vlek boven het stopcontact van de computer vandaan komt. Blikseminslag, zo blijkt. Gelukkig trekt men elke avond alle machines uit het stopcontact.

Shree Bal Adarsha – Khopasi

Op de terugweg zijn Frank en co nog net op tijd om de laatste school op hun lijstje te bezoeken. Ik word ‘verwelkomd’ met een voetbal tegen mijn hoofd. Per ongeluk. De lessen zijn voorbij, maar een aantal leerlingen blijft nog op school om onder leiding van een leerkracht wat te sporten. We kunnen dus geen stukje van de lessen meer meepikken, en ook niet snel het aantal aanwezige leerlingen tellen. Des te sneller kunnen we starten met ons werk in de computerklas, die we nadien lachend de ‘pc graveyaerd’ noemen. Er staan heel wat computers, maar bijna geen enkele die het kritische oordeel van ons tech-team doorstaat en nog kan dienen in de toekomst.

Shree Bhumimata – Cahalal
de internationale school
Onderweg naar de Shree Bhumimata School passeren Andy, Subesh & Fré langs een internationale privéschool die tegen de heuvel gelegen is. Het contrast met de school op de top van de berg kon bijna niet groter zijn: mooie, moderne gebouwen, een voetbalterrein , atletiekpiste, basketbalvelden, en zelfs een openluchtzwembad, dat hadden we allemaal nog niet gezien. Nu is het natuurlijk niet zo dat elke privéschool er hier zo uitziet, dit is echt wel een uitzondering, maar het zet je toch een beetje aan het denken.

???????????????????????

Maar de Shree Bhumimata School zelf mag er ook best zijn. Een nette school, lichtblauw geverfd en met een eigen bibliotheek (geschonken door Zuid-Korea) op de eerste verdieping.

De installatie van de computerklassen zal hier van een leien dakje lopen, aangezien Subesh, onze computerleverancier hier deze zomer al een kleine computerklas geïnstalleerd heeft. We zullen hier voornamelijk de server wat moeten upgraden en extra thinclients toevoegen.

Shree Bhaleshwor – Rosi
Baleshwor school
Shree Baleshwor hebben we liefkozend de bijnaam “de sloganschool” gegeven. Op een klein perceeltje staat de school met drie verdiepingen en een kleine speelplaats. Op de witte steunbalken onder de balkons zijn slogans geschilderd in het Nepalees en het Engels die het belang van onderwijs onderstrepen. Opvoeding is hier een serieuze zaak en het slaagpercentage op de staatsexamens is dus ook hoog.

Education is the light of the nation

Education is the light of the nation

Op de eerste verdieping vinden we de computerklas in een kleine bibliotheek. Net als in de Shree Sarada Secondary School vinden Fré, Andy en Subesh een combinatie van enkele oude computers en een paar nieuwere computers. Ook op het dak van deze school staat een GSM-antenne en aangezien die een ADSL-aansluiting heeft, kan de school ook makkelijk een ADSL-verbinding krijgen.