De macht van de natuur

Dhunkharka school is gelegen bovenop een berg. Wil je er geraken vanuit de dichtstbijzijnde stad, Panauti, dan staat je een avontuurlijke toch te wachten. Zelf deed ik het achterop een motorfiets, met mijn handen stevig om de buik van de bestuurder, mijn knieën tegen het voertuig gekneld om zeker niet te vallen. Mijn ogen meestal wijdopen van verwondering, soms dichtgeknepen om de staat van de weg niet te moeten zien. Je geraakt enkel in de school bij droog weer. Anders is de grond te glad, en is het gevaar te groot dat je de berg af klettert. Maar zelfs als je dat risico zou willen nemen, blijf je beter thuis. De rivier dieje hier en daar door moet, staat toch te hoog. Een brug is er niet. De bewoners van Panauti kunnen dus niet naar boven. De bewoners van Dhunkharka niet naar beneden. Allicht lukt dat wel, als je hard genoeg wil, of als het écht moet. Nepalezen vinden er altijd wel wat op. Vandaag zag ik wat foto’s op Facebook, genomen door een vriend in Panati. De rivier oversteken wordt een koud kunstje. Geen water te zien.

Panauti_rivier

Toen ik deze foto zag, waren andere beelden amper van mijn netvlies verdwenen. Deze tonen een ramp voor de lokale bevolking hoger in de Nepalese bergen. Een gebied nabij Pokhara overstroomde volledig. De berichtgeving is niet helemaal duidelijk, maar allicht was de oorzaak een gletsjer in het Annapurna-gebergte. Ook over het aantal doden of gewonden zijn de berichten verdeeld, maar deze amateurbeelden spreken voor zich:

 

Een ramp in Nepal haalt zelden het Belgische nieuws. Er moet al heel wat gebeuren, voor dit kleine land de aandacht trekt. Zeker wanneer op dat zelfde moment Europa nieuwe leiders kiest: http://www.demorgen.be/dm/nl/5396/Extreem-Weer/article/detail/1434133/2012/05/06/Zeker-60-doden-bij-overstromingen-in-Nepal.dhtml.