De officiële opening

Bekijk hier de foto’s van de officiële opening. 

Met veel toeters en bellen, of beter gezegd: met veel bloemen en speeches –want zo hoort het in Nepal- overhandigden we gisteren een computerklas aan de tien scholen die we er ondertussen één beloofden. Dat wil niet zeggen dat het werk voor ons tech-team in Nepal nu achter de rug is. We beslisten om alvast de ceremonie te doen, voor Chiniya en Eline weer huiswaarts keren. Nadien heeft het tech-team nog een kleine week de tijd om de installatie verder in goede banen te leiden.

De overhandiging gebeurde tijdens een heuse ceremonie, volledig in Nepalese stijl. Dat betekent onder andere dat er een Chief Guest hoort te zijn.

Chief guest: Dr Minendra Rijal

IMG_20141114_112154
Zonder chief guest geen ceremonie. Zo gaat dat in Nepal. Dus haalde Chiniya alles uit de kast en wist hij de minister van informatie en communicatie te strikken, Dr. Minendra Rijal. Zoals beloofd arriveerde hij om 11u (op enkele minuten kijken we niet), en maakte hij ruim de tijd voor HANDnepal. Op dat moment stond iedereen al paraat: afgevaardigden van elke school, alle leerlingen van de school waar de plechtigheid doorging, enkele andere speciale gasten, … . In twee lange rijen en met véél bloemenkransen werd de minister onthaald.

Dat voelde eerst wat vreemd aan. Hij heeft immers helemaal geen verdienste aan de installatie van deze computerklassen, maar krijgt wel alle eer.

Na de ceremonie keken we daar heel anders tegenaan. We zijn blij dat de ministeren er was, voornamelijk om twee redenen.

Internet in elk Nepalees dorp binnen de drie jaar

IMG_20141115_092435
De minister deed een mooie belofte. En goedgeloving als we zijn, denken we: belofte maakt schuld. Zeker omdat deze belofte werd opgepikt door de nationale krant. De minister beloofde eerst aan de HANDnepal-vrijwilligers om internetverbinding te voorzien in elke school waar HANDnepal een computerklas installeert. Nadien deed hij er bij de journalist in kwestie nog een schep bovenop. Hij beloofde binnen de drie jaar een internetverbinding in elk Nepalees dorp. Allicht kan en zal hij deze belofte niet waarmaken. Maar de goede voornemens zijn er, en dat is de eerste stap.

HANDnepal in de pers

Toen we met de HANDnepalvrijwlligers de avond van de ceremonie nog wat zaten na te praten zagen we plots onze gezichten op tv. Eerst tijdens het nieuws op een lokale zender, vergelijkbaar met ATV. Verrassend genoeg nadien ook op de nationale omroep, noem het de zender ‘één’ van Nepal. Leuk, maar vooral ook nuttig. Want op die manier herinneren we de bevolking, en vooral ook de politiek, aan het nut van degelijk computeronderwijs in Nepal.

We hopen van harte dat de nodige instanties in actie schieten en in de nabije toekomst meer fondsen vrijmaken voor computeronderwijs. Zo wordt HANDnepal stilaan hopelijk overbodig.

De officiële overhandiging

Dat van de minister gezegd zijnde, kunnen we het hebben over de orde van de dag: computerklassen overhandigen. Elke school die we steunen met een computerklas, stuurde enkele afgevaardigden naar deze ceremonie. Zo werd het een groots gebeuren, en wilden we vooral ook vermijden dat elke school afzonderlijk nog een ceremonie zou organiseren, want daarvoor hebben we echt geen tijd.

De tien computerklassen zijn nog niet geïnstalleerd. Daaraan wordt momenteel hard gewerkt. Maar de avond voor de ceremonie was de eerste klas wel een feit. De school waar het gebeuren plaatsvond heeft nu dus een splinternieuwe computerklas. Nog snel alles wat opruimen, de deur sluiten en er een lintje voorhangen. En dan klaar voor de officiële opening. Knip!

De genodigden konden een kijkje nemen in de klas, en de aanwezige minister mocht als eerste een computer echt gebruiken.

Nadien overhandigden we aan elke school een symbolische cheque, goed voor de steun van een computerklas.

Speeches

IMG_20141114_120812

Bij Nepalese ceremonies horen speeches. Veel speeches. Hoewel we het kort trachtten te houden, werd er veel gesproken. Vooral in het Nepalees, en niet alles werd vertaald. Dat was ook niet echt nodig, de tendens was duidelijk. Ik onthoud twee dingen: iedereen is HANDnepal enorm dankbaar voor wat we doen, en de politiek wordt opgeroepen om dringend in actie te schieten en computeronderwijs ook financieel te steunen.